دریای بیکران

مزاحمت هاي خياباني

انتقام دختران از جوانان متلك پران
زن 38 ساله اي كه در كنار خيابان به انتظار تاكسي جهت رسيدن به مقصدش ايستاده است تعدادي ماشين ها بوق مي زنند. گاهي يك بوق يا بيشتر چراغ اتومبيل خود را روشن و خاموش مي كنند. برخي توقف مي كنند و با سماجت قصد سوار كردن او را دارند. بعضي ها هم نيش ترمز مي زنند. آن ها دنبال مسافر نيستند و برايشان تفاوتي نمي كند تقريبا اين عمل را روزانه در مقابل هر زني كه در كنار خيابان ايستاده باشد انجام مي دهند.
دختر 25 ساله اي كه از شدت گرما عرق كرده است به پياده رو مي رود تا از سايه درختان جهت كاهش گرما استفاده كند. مي بيند چند پسر جوان زير سايه درخت نشسته اند و با ديدن او شروع به حرف هاي زشت و زننده مي كنند و به سمت او مي آيند. دختر بي چاره وحشت زده مجددا به خيابان پناه مي برد و آفتاب سوزان را به سايه ناامن ترجيح مي دهد. هنوز هيچ گونه آماري در مورد مزاحمت هاي خياباني تا كنون ارائه نشده است. تقريبا اكثر زنان و دختران با هر گروه سني و هر گونه پوشش و تركيب ظاهري در تمام ساعات شبانه روز با اين مزاحمت هاي خياباني روبرو شده اند. دختري مي گفت ، يك روز كه به كلاس نقاشي مي رفتم در بين راه پسري دنبالم راه افتاد مزاحمم شد. اول اهميت ندادم ، اما دست بردار نبود. جيغ بلندي كشيدم كه بلكه بترسد و دست از سرم بردارد. متاسفانه كساني كه آن جا بودند ، جوري نگاهم كردند كه انگار من مقصرم. هر چند تعرض هتك حيثيت از جمله مشخص ترين نمود هاي آزارهاي جنسي است كه در جوامع مختلف نسبت به زنان اعمال مي شود ، اما دامنه آزارهاي جنسي فقط محدود به اين موارد نيست.
از ديدگاه روان شناختي و جامعه شناسي اهميت طرح اين موضوع بيشتر از آن رو است كه زنان آسيب ديده از آزارهاي جنسي چنان سرخورده و منفعل مي شوند كه گاه براي مقابله با عواقب آن حضور اجتماعي خود را محدود مي كنند. مزاحمان خياباني نيز در نبود پيگرد هاي قانوني و مانعي خاص بر عمل خلاف خود اصرار مي ورزند و در برخي مواقع كار صرفا از فراهم آوردن يك مزاحمت خياباني ، گفتن چند كلامي به عنوان متلك و... فراتر مي رود.
نگاهي مي كنيم به حادثه درد آوري كه از همين مزاحمت هاي خياباني نشات مي گيرد. دختر 17 ساله اي كه توسط دو جوان موتور سوار ربوده شده و تا نيمه هاي شب به وسيله چند مرد مورد تعرض قرار گرفته بود ، موفق شد با كمك يك مامور شهرداري از چنگال آنها نجات يابد. اين دختر كه وحشتزده بود و مي گريست به ماموران اداره آگاهي گفت: در راه بازگشت به منزل بودم. پسري كه چندين بار در خيابان مزاحمم شده بود. همراه دوستش مرا با تهديد چاقو سوار بر موتور سيكلت خود كردند و به يك ساختمان در حال ساخت بردند و در آنجا چهار مرد ديگر را ديدم كه در حال استعمال مواد مخدر بودند. به طرز وحشيانه اي از طرف تمام آنها مورد آزار قرار گرفتم. در اين مورد يكي از محققين مسائل زنان مهم ترين عامل بروز تشديد مزاحمت هاي خياباني را در فرهنگي مي داند كه اين گونه افراد به دليل مرد بودن تصور مي كنند از توان فيزيكي بيشتري نسبت به زنان برخودار ند و به همين دليل زنان را همانند طعمه هاي جنسي مي پندارند. اين كارشناس ادامه مي دهد. البته اين نكته را بايد مد نظر داشت كه وقتي صحبت از تعرض به حريم  زنان در جامعه به ميان مي آيد نمي توان اين حريم را در متراژ خاصي محدود كرد. ما در زندگي اجتماعي قرار دادي داريم كه شايد نا نوشته باشد. اما از اجراي آن گريزي نيست همان گونه كه روابط خانوادگي بر پايه وظايف و انتظارات متقابل اعضاي خانواده بنا گذاشته مي شود.
در روابط اجتماعي افراد مي آموزند كه به حريم يكديگر احترام بگذارند. اين حريم شكني است كه مصداق هاي آن در رفتارهاي اجتماعي خود را نشان مي دهد. حالا فرقي نمي كند كه چه كسي اين حرمت را مي شكند يا حريم را نقض مي كند. مهم اين است كه شما به اعضاي جامعه بايد بياموزيد كه از حقي برابر در مقابل يكديگر برخوردارند علي رغم همه اين تاكيد ها فرزندان پسر كمتر در محيط خانواده اين را مي آموزند كه زن محترم است و ايجاد مزاحمت براي زنان و دختران در خيابان عمل ناپسندي است بلكه بيشتر دختران هستند كه مورد خطاب قرار مي گيرند و از آنها خواسته مي شود مراقب اعمال و رفتارشان باشند. مزاحم هاي خياباني گروهي ناهمگون و متفاوتي هستند. جوان ، نوجوان ، پير و معمولا در هر شغل و مرتبه اجتماعي... اما در يك ويژگي مشتركند. همه آنها مردند. مرداني كه خود مادر ، همسر ، خواهر و دختر دارند و شوهر، پدر و برادري هستند اما گويا وقتي در موقعيت آزار رساني و ايجاد مزاحمت يك زن قرار مي گيرند همه اينها را فراموش مي كنند. معمولا در هر محله اي مغازه هاي مختلفي وجود دارد كه در مقابل برخي از اين مغازه ها پاتوق پسران مي باشد كه به محض عبور زن يا دختري از مقابلشان شروع به متلك گفتن و يا رفتارهاي آزار دهنده ديگر مي كنند. و دختران و زنان مي بايست از جوانان متلك پران انتقام بگيرند، و آنان را به وسيله قانون تنبيه كنند . و همچنين پليس و مراجع قضايي با جوانان متلك پران برخورد قاطع كنند.
يك جامعه شناس مي گويد چرا زماني كه مورد اذيت خياباني قرار مي گيرند در منزل به پسران خود آموزش نمي دهند كه براي زنان و دختران در خيابان احترام قائل باشند .يك متخصص جامعه شناسي مي گويد بايد صراحت بيشتري در اجراي قوانين در اين زمينه به كار برد. او مي گويد هنوز فراموش نكرده ايم كه چند دختر شاگرد اول دانشگاه هنگامي كه سوار ماشين خود شدند و در بزرگراه مشغول رانندگي بودند چگونه بر اثر مزاحمت و آزار رساني چند پسر در خودروي ديگر تعادل خود را از دست دادند و در يك تصادف هر سه كشته شدند. طبق ماده 619 قانون مجازات اسلامي هر كسي كه در اماكن عمومي يا معابر متعرض يا مزاحم اطفال يا زنان بشود يا با الفاظ و حركات مخالف شئون و حيثيت به آنان توهين كند به حبس از دو تا شش ماه و تا 74 ضربه شلاق محكوم خواهد شد. در ديگر مفاد قانوني نيز بر تنبيه فرد مجرم تاكيد شده است از آن جمله ماده 618 قانون مجازات اسلامي كه مي گويد هر كس با هياهو و جنجال يا حركات غير متعارف يا متعرض به افراد موجب اخلال نظم و آرامش عمومي گردد با مردم را از كسب و كار بيندازد. به حبس از سه ماه تا يك سال و تا 74 ضربه شلاق محكوم  خواهد شد. هر چند زنان با استناد به اين موارد مي توانند مزاحمان را به مراجع قضايي معرفي كرده و خواستار پيگيري قانوني شوند. اما كمتر زني تا پاي معرفي افراد خاص و مجازات رساندن آن ها پيش مي رود. شايد فراواني چنين برخوردها و مزاحمت هايي در زندگي زنان و از سويي دشوار بودن مراحل طرح دعوي محاكم زنان را از صرافت پيگرد قانوني مي اندازند.وي افزود دختران و زنان جوان از جوانان نهراسند و با جوانان متلك پران مقابله كنند و آنان را به پليس و مراجع قضايي معرفي كنند. البته دختران و زناني وجود دارند كه با جوانان متلك پران و مزاحم به تنهايي برخورد فيزيكي مي كنند. اما اصولي ترين راه براي مجازات جواناني كه ايجاد مزاحمت مي كنند قانون است.
+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1385ساعت 8:33  توسط جمیل  |